مسیر ۱۲هزار نفر با شهر قطع شد/تردد دلهره آور از رودخانه سیلاب زده

روستای دهستان عنافچه از توابع شهرستان باوی با جمعیتی بالغ بر ۱۲ هزار نفر برای تردد از پل شناوری استفاده می کنند که در فصل بارندگی و بالا آمدن روخانه، به زیر آب می رود.
مسیر ۱۲هزار نفر با شهر قطع شد/تردد دلهره آور از رودخانه سیلاب زده

باوی یکی از شهرستان ‌های استان خوزستان است که از دو بخش مرکزی و ویس تشکیل شده و مرکز آن شهر ملاثانی است. ۳۱ روستای دهستان عنافچه از توابع شهرستان باوی با جمعیتی بالغ بر ۱۲ هزار نفر برای تردد از پل شناوری استفاده می کنند که در فصل بارندگی، رودخانه کارون را شرمنده این مردم می کند! چهار سال است در چنین روزهایی، با هر بارندگی آب بالا می آید، پل شناور جابجا می شود و مردم برای تردد از قایق استفاده می کنند.

در انتظار قایق

مردم یعنی دانش آموزان، پیرمرد و پیرزنی که می خواهند به درمانگاه بروند، مردِ خانه که می خواهد به محل کارش برسد، پسر جوانی که باید نان بخرد، زنی که خرید خانه دارد همگی در انتظار قایقی هستند تا آنها را به آن سوی رودخانه منتقل کند و چنین عذابی برای برگشت هم تکرار می شود.

۳۱ روستای عنافچه در سه مقطع تحصیلی مدرسه دارند اما تعداد دانش آموزان آنقدر بالاست که به گفته اهالی، گاهی یک معلم چند پایه تحصیلی را تدریس می کند به همین دلیل دانش آموزان مجبور می شوند از روی پل شناور  عبور کرده و خود را به شهر برسانند اما حالا با بالا آمدن آب رودخانه و جابجا شدن پل شناور، دانش آموزان به کلاس درس نمی رسند.

از این سو هم معلمانی که باید در روستا تدریس داشته باشند در صف هستند تا نوبتشان برای رسیدن قایق و سوار شدن برسد و صد البته از شرایط ناراضی هستند و می گویند موضوع را بارها به آموزش و پرورش شهرستان و حتی استان منعکس کرده اند.

پای درد و دل یکی از منتظران قایق می نشینیم؛ نامش رضا است؛ از خط کشی که به دست دارد مشخص است که دانش آموز هنرستانی است. می گوید چهار سال است با هر بارندگی سختی این تردد به جانمان می افتدد. باید چند ساعت در نوبت بایستیم تا بتوانیم سوار قایق شده و خود را به شهر برسانیم. ساعت ۹ صبح به مدرسه می رسیم و مدیر هم اعلام کرده در چنین شرایطی آمدن به مدرسه فایده ای ندارد.

یک ساعت راه زمینی برای مدرسه

زنان آن گوشه روی زمین نشسته اند؛ بدون هیچ حرفی فقط منتظر هستند. قایق که می آید، سوار می شوند تا به خانه های خود در روستا برسند.

 ابو احمد می گوید: حتی برای خرید نان هم مجبور هستیم رودخانه را چه از طریق پل شناور و چه در چنین شرایطی، طی کنیم، چه برسد به دیگر مایحتاج زندگی. از درمانگاه هم خبری نیست.

وی در پاسخ به اینکه رسیدن به روستاها راه زمینی ندارد، عنوان می کند: برای رسیدن به روستاها باید خود را تا پل شیبان یعنی نزدیکی های اهواز برسانیم که حدود یک ساعت زمان می برد؛ دانش آموزان ما باید چه ساعتی از خانه خارج شوند تا خود را از طریق راه زمینی خود به مدرسه برسانند.

کنار کارون که به لطف باران خوبی که باریدن گرفته است، حتی سیلابی هم شده، هنوز شلوغ است. اما کِیف صاحب تنها قایق تردد، کوک است چون نفری هزار تومان می گیرد تا هر رهگذر را از این سوی رودخانه به آن سو ببرد؛ آن هم بدون جلیقه نجات!

نزدیک شیفت بعدازظهر مدرسه است. چند دختربچه دبستانی می خواهند از قایق پیاده شوند و ترس در نگاهشان پیدا است. پیاده می شوند اما بدون تردید همین ترس را برای برگشتن به خانه هم دارند.

ارتش در حال تعمیر پل شناور

آن سوی رودخانه چند بیل میکانیکی در حال فعالیت هستند؛ بخشدار مرکزی شهرستان باوی در خصوص از دسترس خارج شدن پل روستاهای عنافچه بخش مرکزی این شهرستان و نحوه تردد دانش آموزان و مردم می گوید: پل شناور عنافچه وقتی که آب رودخانه افزایش پیدا کند، نیازمند افزایش سطح خواهد بود؛ متولی این پل ارتش است و با توجه به اینکه روستاها نیازمند مراجعه به مرکز شهرستان باوی یعنی ملاثانی هستند این پل گذاشته شده است.

محمود ساعدی راد با اشاره به اینکه هر ساله دو بار در فصل زمستان آب سطح پل را می گیرد، عنوان می کند: با افزایش عرض آب، پل دو سه متر با آسفالت فاصله پیدا می کند.

بخشدار مرکزی شهرستان باوی اظهار دارد: ارتش و گروه مهندسی رزمی هم اکنون در محل حضور دارند تا پل را تعمیر کنند و آن را مهیای عبور و مرور کنند؛ هرچند تردد برای عابران پیاده عادی است ولی تردد ماشین امکانپذیر نیست.

ساعدی راد ادامه می دهد: ارتش برای تعمیر، این پل را کنار می کشد و در مقابل برای دانش آموزان و معلمان خودرو و مینی بوس تعیین شده که آنها را جابجا کند؛ خودروها نیز با دور زدن پل شیبان، مسیر را طی می کنند.

وی با اعلام این خبر که اهالی ۳۱ روستا با جمعیتی بالغ بر ۱۲ هزار نفر از پل شناور بهره مند هستند، عنوان می کند: مطالعات احداث پل ثابت انجام شده و پیگیری هایی داشتیم ولی با وجود مصوب شدن ساخت، اعتباری به آن اختصاص نداده اند.

شکستگی در پل شناور

منوچهر ورناصری، فرماندار شهرستان باوی نیز می گوید: بنده چندروزی است که به سمت فرماندار منصوب شدم؛ آنچه که مشهود است این پل شناور در طول این سال ها از سه تا چهار قسمت دچار شکستگی شده بود و ممکن بود حادثه خطرناکی را رقم بزند.

وی ادامه داد: قرار بود هم برای تعمیر پل و هم پرداخت بدهی های قبلی، اعتباری به ارتش پرداخت شود. ارتش در حال حاضر با کمک فرمانداری، شهرداری و دیگر ارگان ها درحال ترمیم و راه اندازی است.

فرماندار شهرستان باوی عنوان می کند: این منطقه بدون تردد نیازمند ساخت پل ثابت است اما ساخت پل ثابت نیازمند اعتبار بالایی است و طی جلسه با رئیس سازمان برنامه و بودجه استان مقرر شد در این زمینه تصمیم گیری شود. بعد ترمیم پل شناور، مشکل تردد کاسته خواهد شد با توجه به شناور بودن آن، ارتش درخصوص میزان بالا آمدن پل با توجه به دبی رودخانه باید اقداماتی را انجام دهد.

وی تأکید می کند: شهراری برای تردد دانش آموزان مینی بوس درنظر گرفته شده است اما دانش آموزان را به دلیل بعد مسافت حاضر به استفاده از آن نیستند.

دانش آموزان اجازه سوار شدن به قایق را ندارند

استاندار خوزستان نیز تأکید کرد: به زودی برای ساخت پل ثابت در این منطقه جلسه اضطراری گذاشته و اعتبار مورد نیاز آن تعیین خواهد شد.

غلامرضا شریعتی بیان کرد: تردد تمامی دانش آموزان باید تا ترمیم پل شناور از طریق مینی بوس صورت پذیرد و حق استفاده از قایق را ندارند.

معیشت سخت برای روستاها نیاز به تعریف ندارد چون تعریفش در آن نهفته است! در بدترین شرایط شاید ساخت یک پل ثابت بر روی یک رودخانه چهار تا پنج سال به طول بینجامد و اگر مدیران در دوره های گذشته همت و اراده به خرج می دادند اکنون ۳۱ روستا با جمعیتی بالغ بر ۱۲ هزار نفر چشم انتظار ساخت پل ثابت نبودند.

مردمی که چهار سال است به همکاری ارتش از پل شناور برای تردد استفاده می کنند و پیش از این بارج وسیله تردد آنها بود که به گفته اهالی استفاده از آن باعث غرق شدن دو نفر شد. حادثه هیچ گاه خبر نمی کند در شرایط کنونی شاید معنی خود را از دست بدهد پس علاج واقعه پیش از وقوع باید کرد.

 

منبع : مهر

مطالب پیشنهادی :

نوشتن دیدگاه

تمام حقوق این سایت برای © 2018 پایگاه خبری تحلیلی التزام - هفته نامه التزام. محفوظ است.